01.08.2026 г.

Спее збожжа, гудуць камбайны, не спыняецца рух машын з зернем. Аграрыі працуюць на зямлі, не шкадуючы сябе – трэба ўзяць увесь хлеб, які вырасціла лета. У гэтыя дні лік ідзе на гадзіны, на тоны, на гектары.

І вось, у самым запале жніва, на поле прыходзяць не толькі кіраўнікі гаспадарак і вобласці, каб падзякаваць за ўдарную працу. Разам з імі ў камбайнавы стан ці проста ў поле, дзе на хвілінку спынілася тэхніка, прыязджаюць калектывы мастацкай творчасці. Тыя, для каго сцэна – гэта поле, а гледачы – самыя шчырыя.

Яны спяваюць простыя, любімыя песні. Пра зямлю, пра працу, пра родны кут. Бо хіба можна расказаць пра важнасць хлеба лепей, чым той, хто трымае ў руках колас? Кожны творчы нумар – як падзяка тым, хто зараз у гарачай кабіне, хто не вылазіць з поля ад золку да золку.

Асобная ўвага – тым, хто першымі дасягае вынікаў.

У гэтым годзе на Гродзеншчыне ўжо з’явіліся свае дзвюх-трох-тысячнікі – механізатары і кіроўцы, якія намалацілі і перавязлі больш за тысячу /дзве/тры тон збожжа. Гэта сапраўдныя героі жніва. І першымі іх віншуюць менавіта творчыя калектывы. Бо ўмець працаваць на зямлі – гэта адно мастацтва. А ўмець падзяліцца радасцю і стомленасцю праз песню – другое.

Вось так і сустракаюцца два светы ў адну пятніцу: моцныя рукі хлебаробаў і шчырыя сэрцы артыстаў. Усе разам яны робяць нашу Гродзеншчыну і ўсю Беларусь багацейшай і духоўней.

Нізкі паклон вам, камбайнеры, кіроўцы, зернесушыльшчыкі! Працуйце, а мы будзем радаваць вас песнямі. Бо толькі разам – мы сіла! І гэта роднае, сваё.